Huis van Welkom. Ervaringen in het Hospice-huis en thuis.

Gepubliceerd op 14 juni 2017
Van 22 september tot 15 december vorig jaar verbleef Yvonne Zwemmer in het Hospicehuis aan de Zuiderhoutlaan. Ze knapte in die periode zodanig op, dat besloten werd dat ze naar huis zou gaan waar ze ondersteuning van onze vrijwilligers zou krijgen. Op 20 maart jl. is zij overleden.

We hebben een gesprek met haar man Ronald Zwemmer en Diana Bijl, al 27 jaar Yvonnes vriendin. Ook Yvonne Boots, coördinator, is bij het gesprek aanwezig. Zonder ook maar één vraag gesteld te hebben komt er een lawine van complimenten over ons heen.

"Yvonne ervoer het Hospice als een koepel van veiligheid"

Ronald noemt het Hospicehuis een ‘Huis van Welkom’. Hij vertelt: ‘We hebben ons er van het begin af aan thuis gevoeld. Het is er huiselijk, de vrijwilligers stonden altijd voor ons klaar, het eten was top. Het smaakte Yvonne ook zo goed. En we hebben hier zelfs mijn verjaardag gevierd.’

Mensen worden in het Hospicehuis opgenomen wanneer ze een levensverwachting hebben van enkele weken. Door alle goede zorgen en het heerlijke eten knapte Yvonne op en bleef daarna vele weken stabiel. Daarom was het hospice niet langer de plek voor haar. Er volgden diverse gesprekken over terugkeer naar huis. Yvonne had het daar erg moeilijk mee. Ze voelde zich zo thuis in het Hospice en ervoer het als een koepel van veiligheid. ronald: ‘We begrepen heel goed dat er andere mensen waren die een plek in het Hospice harder nodig hadden.’ Yvonne Boots: ‘We hebben het heel goed kunnen regelen voor haar. Met hulp van Diana, de thuiszorg en Hospicevrijwilligers heeft ronald de zorg voorYvonne tot het eind toe kunnen volbrengen.’ Yvonne Boots: ‘We vroegen ons af hoe we het voor haar zo veilig mogelijk konden maken. Ik kreeg van ronald wekelijks zijn werkrooster door, wanneer de thuiszorg kwam en wanneer er mensen van het Hospice nodig waren. In eerste instantie waren dat vrijwilligers uit het Hospicehuis, omdat die bekend en vertrouwd waren. Bovendien vonden zij het ook lastig om Yvonne te laten gaan en kwamen daarom graag bij haar thuis.’ Diana is blij dat ze er al die tijd voor Yvonne heeft kunnen zijn. En ook voor ronald. ‘We hebben de laatste anderhalf jaar ondanks alles een gouden tijd gehad en daar heeft het Hospice heel veel aan bijgedragen!’

Anne de Wit–Zuidema en Anja Roelofs, PR-groep